آموزش زبان c++ ( قسمت سوم)
1634194618Pooster.jpg

آموزش زبان c++ ( قسمت سوم)

در این قسمت از آموزش برنامه نویسی زبان C++ به بیان انواع داده ها و انواع متغیر ها به همراه مثال خواهیم پرداخت

نویسنده: امین جادریان

در دو قسمت پیش به آموزش های ابتدایی زبان c++ و قوانین آن پرداختیم. برای مشاهده دو پست پیشین ، میتوانید از طریق لینک زیر اقدام کنید.

آموزش زبان C++ ( قسمت اول )

آموزش زبان C++ ( قسمت دوم )

 

قسمت سوم آموزش زبان C++ : بررسی انواع داده ها و متغیر ها

 

1- انواع داده های مجاز

زبان سی پلاس پلاس ، گستره ی غنی از انواع داده را در اختیار برنامه نویس قرار داده است که تقریبا می توان گفت نیازی نیست برنامه نویس نوع داده جدیدی را تعریف کند.

انواع داده ای در زبان سی پلاس پلاس را در لیست زیر مشاهده می کنید.

نوع داده کلمه کلیدی برای تعریف در برنامه
Boolean bool
Character char
Integer int
Floating point float
Double floating point double
Valueless void
Wide character wchar_t

 

 برخی از این انواع داده های پایه ای را می توان با موارد زیر ترکیب کرد.

  • داده علامت دار ( Signed )
  • داده بدون علامت ( UnSigned )
  • کوتاه ( Short )
  • بلند ( long )

در لیست زیر میزان فضایی که هر یک از انواع داده ای پوشش می دهند را مشاهده می کنید.

نوع داده فضای بایتی که اشغال می شود رنج پوشش داده شده
char 1byte -128 to 127 or 0 to 255
unsigned char 1byte 0 to 255
signed char 1byte -128 to 127
int 4bytes -2147483648 to 2147483647
unsigned int 4bytes 0 to 4294967295
signed int 4bytes -2147483648 to 2147483647
short int 2bytes -32768 to 32767
unsigned short int 2bytes 0 to 65,535
signed short int 2bytes -32768 to 32767
long int 8bytes -9,223,372,036,854,775,808 to 9,223,372,036,854,775,807
signed long int 8bytes -9,223,372,036,854,775,808 to 9,223,372,036,854,775,807
unsigned long int 8bytes 0 to 18,446,744,073,709,551,615
float 4bytes +/- 3.4e +/- 38 (~7 digits)
double 8bytes +/- 1.7e +/- 308 (~15 digits)
long double 8bytes +/- 1.7e +/- 308 (~15 digits)
wchar_t 2 or 4 bytes 1 wide character

 

این نکته را باید در نظر داشت باتوجه به کامپایلر شما ممکن است میزان فضای حقیقی متغیر های بالا متفاوت باشد. برای دریافت سایز حقیقی هریک از متغیر ها می توانید به صورت زیر اقدام کنید.

 

 

1. #include

2. using namcespace std;

3. int main() {

4. cout<< "Size of char: " << sizeof(char) <<endl;

5. cout<< "Size of int: " << sizeof(int) <<endl;

6. cout<< "Size of short int: " << sizeof(short int) <<endl;

7. return 0;

8. }

 

بررسی کد : 

  1. در خط اول مانند همه برنامه های سی پلاس پلاس iostream را فراخوانی کرده ایم.
  2. در خط دوم به برنامه گفته شده است که از فضای کاری std استفاده می شود.
  3. در خط سوم تابع اصلی برنامه یعنی تابع main را تعریف می کنیم.
  4. در خط چهارم با استفاده از دستور cout که برای نمایش محتوای مورد نظر استفاده می شود ، به نمایش میزان حافظه ای اشغال شده توسط هر نوع داده با استفاده از تابع sizeof  پرداخته ایم. با استفاده از این دستور میزان فضای اشغال شده نوع داده ی char ( کاراکتر ) را مشخص می کنیم.دستور endl نیز به دستور cout پایان داده و نشانگر را به خط بعدی هدایت می کند.
  5. خط پنجم میزان حافظه اشغال شده نوع داده ی int ( اعداد صحیح ) را مشخص می کند.
  6. خط هفتم برنامه نیز میزان حافظه ی اشغال شده توسط نوع داده ی short int را مشخص می کند.
  7. در خط هفتم برنامه به دلیل اینکه تابع اصلی از نوع int می باشد نیاز به بازگشت دادن مقدار دارد. اما به دلیل اینکه ما مقداری را بازنمیگردانیم دستور را به صورت return 0 می نویسیم.

نکته : برای مثال در صورتی که در هنگام نوشتن برنامه نیازی به میزان فضای نوع داده ای int نداشته باشید بهتر است از نوع داده ای short استفاده کنید زیرا فضای کمتری را اشغال کرده و برنامه شما سریع تر خواهد شد.

 

 2. انواع متغیر ها و نحوه تعریف آنها

برای تعریف متغیر به صورت زیر عمل می کنیم.

 

1. int i, j, k;

2. short int counter;

3. float number,salary;

4. char y;

5. double d;

  1.  تعریف سه متغیر i و j و k که از نوع int هستند. برای تعریف چند متغیر در یک خط به این صورت عمل می کنیم.برای جداسازی متغیر ها از علامت , و در پایان علامت ; استفاده می شود.
  2. تعریف متغیر counter از نوع داده ای short int
  3. تعریف دو متغیر number و salary از نوع اعشاری
  4. تعریف متغیر y از نوع char
  5. تعریف متغیر d از نوع double

 

نحوه استفاده از متغیر ها در برنامه را با یک مثال بررسی می کنیم.

سوال : میخواهیم دو متغیر number1 و number2 را تعریف کنیم. در متغیر اول عدد 10 و در متغیر دوم عدد 15 را قرار دهیم.سپس در متغیری به نام sum ، جمع این دو عدد را داشته باشیم و درپایان متغیر sum نمایش داده شود.

 

1. #include

2. using namcespace std;

3. int main() {

4. int number1, number2;

5. int sum;

6. number1 = 10;

7. number2 = 15;

8. //sum = 10+15

9. sum = number1 + number2;                         // sum=25

10. cout<< "10 + 15 = " << sum;

11. return 0;

12. }

بررسی کد :

  1.  فراخوانی iostream
  2. تعریف فضای کاری std
  3. تعریف تابع اصلی main
  4. تعریف دو متغیر number1 و number2 از نوع int
  5. تعریف متغیر sum از نوع int
  6. قرار دادن مقدار 10 در متغیر number1
  7. قرار دادن مقدار 15 در متغیر number2
  8. نوشتن توضیحات در برنامه
  9. قرار دادن جمع دو متغیر number1 و number2 در متغیر sum که درنتیجه مقدار متغیر sum برابر 25 خواهد شد
  10. نمایش محتوای مورد نظر با استفاده از دستور cout
  11. بازگرداندان مقدار 0

 

پایان قسمت سوم آموزش برنامه نویسی C++